
Yule
December brengt de donkerste dagen — en daarmee ook een tijd van bezinning, overgangen en magie. Voor veel moderne heksen, kerkgangers en natuurliefhebbers is deze periode de ideale poort naar het oude en het nieuwe: een tijd om stil te staan, los te laten én intentie te zetten.
De periode rond Yule, winterzonnewende en daarna, wordt vaak ervaren als een overgang: de dagen krimpen, de nachten zijn lang, en de wereld nodigt ons uit om naar binnen te keren — om te verbinden met de natuur, het voorouderlijke, en ons innerlijk
Wat zijn de Rooknachten?
De Rooknachten — ook wel bekend als de 12 Heilige Nachten — vormen een periode van mysterie, reiniging en transformatie.
- Volgens sommige tradities begint de cyclus rond de winterzonnewende (rond 20–22 december), bij anderen op Kerstavond, en loopt ze door tot Driekoningen (6 januari).
- De Rooknachten zijn bij uitstek geschikt voor rituelen van zuivering — zowel van lichaam en geest, als van je huis en haard. Vaak gebruikt men rook van kruiden (zoals salie of bijvoet) om energetisch te zuiveren voor een schoon begin van het nieuwe jaar.
- Verder is het een tijd van dromen, reflectie en intentie: elke nacht correspondeert met een maand van het komende jaar — wat je ervaart of droomt, kan symbolisch staan voor wat die maand je brengt.
Voor ons heksen is dit een perfecte periode om samen te komen, rituelen te doen, intenties te zetten, los te laten wat niet meer dient — en het nieuwe jaar in te luiden met helderheid en kracht.
Meer uitleg en rituelen: De Rooknachten
De Yulekat: waakzame jager in de winternacht
In de folklore van het noorden — met name uit IJsland — duikt een duister figuur op: de Yulekat (IJslands: Jólakötturinn). Een kolossale kat, met glimmende ogen en scherpe klauwen, die tijdens de kerstnacht huizen aandoet — en degenen zonder nieuwe kleren zal verslinden.
Zie: De Yule – Kat, Grýla en haar Yule-lads
Voor hedendaagse heksen is de Yulekat vaak symbool geworden voor transformatie, “nieuw vel aantrekken” en wedergeboorte — passend bij Yule’s thema van licht én verandering.
De Yulegeit: vruchtbaarheid, offer en traditie
Ook de Yulegeit — of “Yule Goat” — speelt een rol in de Yuletijd en decembertradities. In Scandinavië was de geit een oud ritueel symbool, soms verbonden met de oogst en met godheden zoals Thor, die volgens mondeling overgeleverde mythes met geiten door de hemel reed.
In latere tradities nam de Yulegeit soms de vorm aan van feestelijke versieringen — denk aan strogeiten onder de kerstboom, of poppen en ornamenten die herinneren aan die oeroude band met natuur, vruchtbaarheid en wedergeboorte.
Voor een heksen-gemeenschap zoals wij kan de Yulegeit een prachtig symbool zijn om de cyclus van leven, dood en wedergeboorte te vieren — de geit als hoeder van de natuurlijke cycles, het oude loslatend en het nieuwe verwelkomend.
En zo zijn er nog meer verhalen, sagen en symbolen voor deze
Einde van het jaar 2025
Lieve Heksen en aanverwanten,
Laat deze december jullie leiden naar stilte, reflectie, reiniging en vernieuwing. Gebruik de Rooknachten om oude patronen los te laten. Herschrijf je intenties, droom over de toekomst, en omarm de symbolen van Yule — de winter, de duisternis én het terugkerende licht.
Of je nu alleen werkt, of samen met een coven: moge de magie sterk zijn, de verbinding diep, en de wedergeboorte voelbaar.
Bright Yule, gezegende Rooknachten & een mooi en gezegend 2026
Warme groet, Monique van de Heksen van Exloo













