De komende maanden breekt er een drukke, maar ook bijzondere tijd aan bij de Heksen van Exloo. September en oktober vormen samen een periode van overgang. De zomer laat haar laatste warmte achter, de oogst wordt binnengehaald en langzaam keren we mee met de natuur naar binnen.
September – balans en innerlijke oogst
Rond de herfstequinox zijn dag en nacht vrijwel even lang. Binnen het moderne jaarwiel wordt dit moment vaak Mabon genoemd: een tijd van evenwicht, dankbaarheid en oogst.
Niet alleen de oogst van het land staat centraal. September nodigt ons ook uit om stil te staan bij onze eigen oogst. Wat hebben we geleerd en opgebouwd? Wat willen we bewaren en wat mogen we loslaten voordat de donkere helft van het jaar begint?
Wie thuis bij deze overgang wil stilstaan, kan een klein dankbaarheidsaltaar maken met appels, noten, graan, kaarsen en gevallen bladeren. Ook het bakken en delen van brood of appelgebak past mooi bij deze tijd van overvloed en verbondenheid.
Meer lezen over dit jaarfeest kan op onze pagina over Mabon.
Oktober – verstilling en Samhain
In oktober worden de dagen merkbaar korter. De geur van natte aarde, houtvuur en gevallen bladeren vult de lucht. De natuur trekt zich verder terug en ook wij worden uitgenodigd om te vertragen en naar binnen te keren.
Aan het einde van de maand vieren we Samhain, van 31 oktober op 1 november. Dit oude overgangsfeest markeerde het einde van de oogsttijd en het begin van de winterperiode. Binnen hedendaagse hekserij is Samhain vooral een moment van afscheid, bezinning en verbinding met de voorouders en geliefden die ons zijn voorgegaan.
Een kaars in het raam, een plek met foto’s en dierbare voorwerpen of een kleine gave van eten en drinken kan helpen om thuis bewust bij deze bijzondere tijd stil te staan.
Een drukke en magische periode
Ook bij de Heksen van Exloo is er de komende tijd volop beweging.
In september, oktober en november organiseren we drie spirituele avonden, ieder met een eigen mooie invulling. Daarnaast vinden bij ons thuis drie bijzondere huiskamersessies plaats met medium Paulien Luiten.
In oktober zijn we aanwezig op twee sfeervolle markten:
Magisch Exloo Magisch Samhain in Vesting Bourtange
Op 21 november geven we een workshop in het teken van Yule. Tijdens deze middag maken de deelnemers een pentagrammobiel met onder andere een heksenbezempje, een wolheksje, dennenappels en verschillende versieringen.
Ook komen de vrijwilligers en organisatoren van Hagezussa weer bij elkaar in september. Tijdens deze bijeenkomst wordt de oude wensboom ritueel verbrand. Daarmee worden de wensen die tijdens Hagezussa aan de boom zijn toevertrouwd meegegeven aan het vuur.
Zo reizen we samen van het laatste oogstlicht van september, door de verstillende dagen van oktober, naar de donkere en warme tijd van Yule.
Met de komst van augustus verandert er iets in de natuur. De lange dagen zijn er nog steeds, maar het licht krijgt een zachtere gloed. Langs de akkers golven de goudgele graanvelden in de wind, fruit begint te rijpen en de eerste oogst wordt binnengehaald. Het is de tijd van Lughnasadh, het eerste oogstfeest van het Keltische jaarwiel, dat rond 1 augustus wordt gevierd.
Lughnasadh markeert het moment waarop we stilstaan bij wat de aarde ons heeft geschonken. Niet alleen letterlijk, in de vorm van graan, fruit en kruiden, maar ook figuurlijk. Wat hebben we de afgelopen maanden gezaaid? Welke plannen zijn uitgegroeid tot iets moois? En waar mogen we dankbaar voor zijn?
De mythe van Lugh en Tailtiu
De naam Lughnasadh betekent letterlijk “de bijeenkomst van Lugh”. Lugh was een belangrijke god uit de Ierse mythologie, bekend om zijn vele talenten. Hij werd beschouwd als een meester in ambachten, muziek, poëzie, krijgskunst en geneeskunde. Zijn kracht lag niet in één gave, maar in zijn veelzijdigheid.
Volgens de oude Ierse overlevering stelde Lugh dit feest in ter nagedachtenis aan zijn pleegmoeder Tailtiu. Zij zou grote stukken oerbos hebben laten ontginnen, zodat de mensen vruchtbare akkers kregen om graan te verbouwen. Dat zware werk putte haar volledig uit en uiteindelijk stierf zij aan haar inspanningen.
Om haar te eren organiseerde Lugh jaarlijks de Óenach Tailten: een grote bijeenkomst met sportwedstrijden, muziek, verhalen, handel, rechtspraak en ontmoetingen tussen families. Het was een tijd waarin niet alleen de eerste oogst werd gevierd, maar ook de gemeenschap samenkwam om het leven te vieren en dankbaarheid te tonen voor de overvloed van het land.
Oude oogstgebruiken
Door heel Europa kende men eeuwenlang gebruiken die verbonden waren met de eerste oogst. De eerste schoof graan werd vaak apart gehouden en met respect behandeld. In sommige streken werd hiervan een graanpopje gevlochten, waarin volgens het volksgeloof de levenskracht van het graan bewaard bleef tot het volgende zaaiseizoen. Zo werd de kringloop van leven, dood en wedergeboorte symbolisch voortgezet.
Ook het bakken van het eerste brood uit de nieuwe oogst was een belangrijk gebruik. Het brood stond symbool voor de rijkdom van de aarde en werd soms gedeeld met familie, buren of mensen die het minder breed hadden. Dankbaarheid en delen gingen hand in hand.
Op veel plaatsen werden jaarmarkten gehouden, vonden wedstrijden plaats en werden nieuwe afspraken gemaakt. Lughnasadh was daarmee niet alleen een oogstfeest, maar ook een sociaal feest waarin verbondenheid centraal stond.
De magie van Lughnasadh
In de hedendaagse hekserij wordt Lughnasadh nog altijd gevierd, al geven veel heksen daar op hun eigen manier invulling aan. De symboliek van de eerste oogst vormt daarbij de basis.
Dit is een tijd om stil te staan bij alles wat al tot bloei is gekomen. Niet alleen in de natuur, maar ook in jezelf. Misschien heb je een nieuwe vaardigheid geleerd, een moeilijke periode overwonnen of een lang gekoesterde wens werkelijkheid zien worden. Lughnasadh nodigt uit om die persoonlijke oogst bewust te erkennen.
Magisch gezien is dit een krachtig moment voor rituelen rondom dankbaarheid, overvloed, voorspoed en persoonlijke groei. Omdat Lugh werd gezien als meester van vele kunsten, is dit ook een mooie periode om aandacht te geven aan je eigen talenten. Welke gave wil jij verder ontwikkelen? Welk pad mag verder groeien?
Veel heksen bakken rond deze tijd bewust een brood, maken een graanpopje of verzamelen kruiden die tijdens de zomer hun grootste kracht hebben bereikt. Ook het maken van beschermende amuletten, zoals een lijsterbesamulet, past prachtig bij deze periode. Niet omdat dit historisch rechtstreeks met Lughnasadh verbonden is, maar omdat bescherming, oogst en dankbaarheid in de hedendaagse hekserij vaak samenkomen.
Kleuren die bij Lughnasadh worden gebruikt zijn goudgeel, warm oranje, rood en de diepe groentinten van de late zomer. Graan, zonnebloemen, appels, bramen en de eerste rijpe vruchten krijgen vaak een plaats op het altaar als symbool van overvloed.
De eerste oogst van het hart
Lughnasadh herinnert ons eraan dat iedere oogst begint met een klein zaadje. Wat we vandaag mogen ontvangen, is vaak het resultaat van keuzes die maanden of zelfs jaren geleden zijn gemaakt.
Misschien is dat wel de mooiste magie van dit jaarfeest. Niet alleen vieren wat de aarde ons schenkt, maar ook beseffen dat groei tijd nodig heeft. Door met dankbaarheid terug te kijken naar wat al is ontstaan, ontstaat vanzelf ruimte voor de oogsten die nog zullen volgen.
Ik wens je een gezegend Lughnasadh toe. Moge de eerste oogst je herinneren aan de rijkdom die al in je leven aanwezig is en je inspireren om met vertrouwen verder te groeien op jouw eigen pad.
Lughnasadh-ritueel – De eerste oogst eren
Lughnasadh is het feest van de eerste oogst. Van oudsher was dit een tijd om de aarde te bedanken voor haar gaven en stil te staan bij alles wat in de afgelopen maanden tot bloei was gekomen. De eerste schoven graan werden met eerbied behandeld, er werd brood gebakken van de nieuwe oogst en in verschillende delen van Europa werden graanfiguren gevlochten als symbool van de levenskracht van het koren.
Dit ritueel is geïnspireerd op die oude gebruiken en geeft daar een rustige, eigentijdse invulling aan.
Benodigdheden
Een paar aren graan of gedroogde halmen.
Een goud- of geelkleurige kaars.
Een klein stukje brood.
Een kommetje met water.
Een lint van natuurlijke stof.
Eventueel enkele kruiden van het seizoen, zoals kamille, duizendblad of bijvoet.
Voorbereiding
Zoek een rustige plek, binnen of buiten. Leg het brood, het water, de kruiden en het graan voor je neer. Steek de kaars aan en neem een paar rustige ademhalingen.
Voel even hoe de zomer langzaam haar hoogtepunt voorbijgaat. De warmte is er nog, maar de natuur begint zich al voorzichtig voor te bereiden op een nieuw seizoen.
Het graanpopje
Neem de graanhalmen in je handen en vlecht of bind er een eenvoudig popje of bundeltje van. Het hoeft niet mooi of ingewikkeld te zijn. In oude Europese oogsttradities werden graanfiguren gemaakt als eerbetoon aan de levenskracht van het graan en als symbool van de oogst die de gemeenschap had gedragen.
Terwijl je het popje maakt, kun je denken aan alles wat dit jaar is gegroeid.
Misschien zijn dat grote veranderingen.
Misschien juist kleine overwinningen.
Elke halm staat symbool voor iets waarvoor je dankbaar bent.
Wanneer het popje klaar is, bind je er voorzichtig het lint omheen.
Dankbaarheid
Neem het stukje brood in je handen.
Sta stil bij de aarde die het graan heeft gedragen. Bij de regen. Bij de zon. Bij alle mensen die, zichtbaar en onzichtbaar, hebben bijgedragen aan het voedsel dat ons voedt.
Breek een klein stukje van het brood af.
Wanneer je buiten bent, kun je dit met respect teruggeven aan de natuur, als een eenvoudig gebaar van dankbaarheid. Doe dit alleen op een plek waar dit de natuur niet schaadt en geen overlast veroorzaakt voor dieren.
Eet daarna zelf een stukje brood, als symbool dat jij ook deel uitmaakt van dezelfde kringloop van geven en ontvangen.
Drink vervolgens een slokje water en voel hoe de oogst niet alleen de aarde, maar ook jou voedt. en schenk wat over is over de aarde.
Een intentie voor de komende oogst
Neem nu het graanpopje in beide handen.
Spreek hardop of in gedachten:
“Met dankbaarheid kijk ik naar wat mocht groeien. Ik eer de aarde, haar overvloed en haar wijsheid. Wat rijp is, mag ik ontvangen. Wat nog tijd nodig heeft, laat ik met vertrouwen verder groeien. Moge ik mijn gaven met liefde gebruiken, zoals ieder zaadje op zijn eigen moment tot bloei komt.”
Blijf daarna nog even in stilte zitten.
Voel hoe de rust van de nazomer om je heen aanwezig is.
Na het ritueel
Geef het graanpopje een mooie plek op je altaar of in huis. In veel volksgebruiken bleven graanfiguren bewaard tot de volgende oogst of tot Imbolc of Beltane, afhankelijk van de streek en de traditie. Je kunt jouw popje bewaren als herinnering aan de dankbaarheid van dit moment en aan alles wat dit jaar al heeft mogen groeien.
Wanneer volgend jaar Lughnasadh weer aanbreekt, kun je ervoor kiezen het oude popje met respect terug te geven aan de natuur of het op rituele wijze te verbranden, als afsluiting van de afgelopen oogstcyclus. Beide gebruiken komen in verschillende moderne tradities voor; kies vooral wat voor jou goed voelt.
April is een maand die nergens echt stil staat. Het is geen begin meer, maar ook nog geen volle bloei. Alles beweegt, schuift, opent zich.
De aarde warmt op, het licht wint terrein, en wat onder de grond lag begint zich zichtbaar te maken.
In de volksbeleving werd april vaak gezien als een overgangsmaand: een tijd waarin de wereld nog niet vastligt, maar wel voelbaar verandert.
Symboliek en sfeer van april
Element: Aarde met een duidelijke opkomst van Vuur Kleuren: zacht groen, lichtgeel, wit, soms al een eerste warm roze Bloemen: madeliefje, sleutelbloem, kersenbloesem, viooltje Boom: berk (vernieuwing, zuivering)
Algemene symboliek:
Ontwaken
Groei in voorbereiding
Nieuw begin dat nog kwetsbaar is
Zuivering en verfrissing
In magie is april geen maand van grote krachtmetingen, maar van afstemming. Wat je nu inzet, groeit later verder.
Godin en oude verbindingen
April wordt vaak verbonden met lente- en vruchtbaarheidsgodinnen, zoals: Flora Romeinse godin van bloemen en bloei Zij staat voor overvloed, lichtheid en levensvreugde Haar feest, de Floralia, werd eind april gevierd
Walpurgisnacht (30 april – 1 mei)
Walpurgisnacht valt in de nacht van 30 april op 1 mei en markeert de overgang naar de lichte helft van het jaar.
Oorspronkelijk is de naam verbonden aan Walpurgis, een christelijke heilige. Maar de datum zelf ligt precies op een oud seizoensmoment dat al vóór het christendom werd gevierd.
In Europa zijn sterke overeenkomsten met Beltane:
Vuren op heuvels
Viering van vruchtbaarheid en leven
Overgang van donker naar licht
Volksgeloof:
De sluiers tussen werelden zijn dun
Geesten, natuurkrachten en “heksen” zijn actief
Beschermingsrituelen en vuren houden het ongewenste buiten
Heksenpraktijk:
Werken met vuur (kaarsen, vreugdevuren)
Rituelen rond groei, verlangen en levensenergie
Verbinding met natuurkrachten en seizoensovergang
Dit is geen stille nacht, dit is een kantelpunt. De energie beweegt naar buiten, naar leven, naar expressie.
De Blauwe Maan – 31 mei
Op 31 mei verschijnt een Blauwe Maan.
Belangrijk om helder te houden:
De maan is niet letterlijk blauw
“Blauwe maan” betekent dat er een extra volle maan binnen een bepaalde periode valt
Er zijn twee definities in omloop:
De tweede volle maan binnen één kalendermaand
De derde volle maan in een seizoen met vier volle manen
Symbolische betekenis:
Versterking van intenties
Een “extra kans”
Afmaken wat nog open staat
Diepere lagen aanraken
In magie wordt deze maan vaak gezien als:
intensiever
scherper
geschikt voor afronding en doorbraak
Niet omdat de maan anders is, maar omdat het moment zeldzamer is en dat geeft betekenis.
🌿 Kleine heksenweetjes voor april
Regenwater uit april werd vroeger gezien als reinigend en krachtig
De eerste donder van het jaar werd beschouwd als een teken dat de aarde “wakker” werd
Berkentakken werden gebruikt voor zuivering en nieuwe beginrituelen
Viooltjes stonden symbool voor bescheiden kracht en verborgen wijsheid
🌱 Werken met april-energie
April vraagt niet om forceren. Het vraagt om voelen waar iets wil groeien.
Een paar eenvoudige richtingen:
Intenties zacht inzetten in plaats van afdwingen
Werken met lichte kruiden (zoals kamille, citroenmelisse, viooltje)
Kleine rituelen die je dagelijks herhaalt
Verbinding maken met buiten, zelfs al is het maar even
Wat je nu voedt, hoeft nog niet zichtbaar te zijn. Maar het is wel al in beweging.
Maart is een maand van beweging. Niet altijd luid of spectaculair, maar wel voelbaar voor wie oplet.
Na de stille winterweken begint de aarde langzaam weer te ademen. De dagen worden merkbaar langer, het licht verandert van kleur, en overal verschijnen kleine tekenen van leven. In tuinen en langs bosranden steken sneeuwklokjes en krokussen hun kopjes omhoog. Op zachte middagen zoemen de eerste bijen en hommels alweer voorzichtig rond, alsof ze testen of de wereld klaar is voor hun terugkeer.
Het is een ontwaken dat niet ineens gebeurt, maar in kleine stappen. Een warmere middag. Een vogel die plots weer zingt. De geur van natte aarde na een regenbui.
Niet voor niets kreeg maart vroeger namen als lentemaand en zaaimaand. In oude boerenkalenders werd dit gezien als het begin van het nieuwe groeiseizoen. Het land werd weer voorbereid, de eerste zaden konden de grond in, en langzaam keerde het leven terug in akkers en weiden.
Rond 20 maart vindt een bijzonder moment in het jaar plaats: de lente-equinox. Op deze dag zijn dag en nacht vrijwel even lang. Vanaf dat moment wint het licht langzaam terrein en worden de dagen merkbaar langer.
In veel moderne heidense tradities wordt dit moment gevierd als Ostara, een lentefeest dat de wedergeboorte van de natuur en de terugkeer van het licht markeert. Het is een feest van evenwicht: het punt waarop winter en lente elkaar ontmoeten.
De naam Ostara of Eostre wordt vaak verbonden met een Germaanse lentegodin die werd beschreven door de 8e-eeuwse historicus Beda. Hij schreef dat de lentemaand Eosturmōnaþ naar haar genoemd was. Mogelijk is ook het Engelse woord Easter uiteindelijk met deze naam verbonden. Zeker weten doen we dat niet, maar het laat zien hoe oud sommige voorjaarsbeelden en symbolen zijn.
Bij dit lentefeest horen al eeuwenlang symbolen van nieuw leven. Het ei staat voor de belofte van leven dat nog verborgen is, maar al aanwezig. De haas is in veel Europese tradities een dier dat met vruchtbaarheid en de lente wordt verbonden.
Ook in volksgebruiken rond Pasen en het voorjaar zie je deze symboliek terug. Het beschilderen van eieren, het zoeken naar eieren in de tuin of het vieren van de terugkerende lente zijn allemaal kleine manieren waarop mensen al eeuwen de overgang naar het nieuwe seizoen markeren.
Maar maart blijft ook een overgangsmaand. De ene dag voelt als lente, de volgende dag kan de wind weer koud zijn. De natuur zelf neemt de tijd.
Misschien voel je dat ook in jezelf. Dat ideeën die in de winter nog stil lagen, langzaam weer beginnen te bewegen. Dat plannen voorzichtig vorm krijgen.
De natuur laat zien dat groei niet hoeft te haasten.
Een knop die open gaat. Een insect dat wakker wordt. Een idee dat weer voorzichtig vorm krijgt.
En ergens onder onze voeten werkt de aarde al volop verder, ook wanneer wij het nog niet helemaal zien.
Een oud lenteggebruik
In verschillende delen van Europa bestond vroeger het gebruik om in het vroege voorjaar jonge takken van bloeiende bomen of struiken in huis te zetten. Vooral takken van wilg, berk of fruitbomen werden vlak na het einde van de winter naar binnen gehaald en in een kruik of vaas met water gezet.
In de warmte van het huis begonnen de knoppen vaak al na enkele dagen open te gaan. Het werd gezien als een klein teken dat de lente onderweg was. Soms kregen deze takken ook een beschermende betekenis: ze brachten volgens volksgeloof nieuw leven, kracht en geluk in huis.
Dit gebruik zie je vandaag nog terug in paastakken met katjes of knoppen.
Een klein Ostara-gebruik
Rond de lente-equinox was het op sommige plaatsen gebruikelijk om eieren te versieren of te verven. Het ei werd gezien als symbool van nieuw leven dat nog verborgen ligt, maar al aanwezig is.
Het versieren van eieren – met natuurlijke kleurstoffen, patronen of symbolen – is een traditie die in veel delen van Europa voorkomt en uiteindelijk ook in de Paasgebruiken terechtkwam.
Zo’n versierd ei werd vaak in huis bewaard of bij het Paasfeest gebruikt, als teken van nieuw leven en de komst van de lente.
In verschillende volksgebruiken kreeg het ei ook nog andere betekenissen. Zo werd in sommige landbouwstreken wel een ei in de aarde begraven, bijvoorbeeld bij het begin van het zaaien of in de eerste voren van een akker. Het ei stond voor leven en vruchtbaarheid, en men hoopte dat deze levenskracht ook de groei van het land zou ondersteunen.
Op andere plaatsen werd soms een ei bij de drempel van een huis of stal begraven. Dat had meer een beschermende betekenis en moest geluk en voorspoed brengen voor het nieuwe seizoen.
Daarnaast kennen we het gebruik van eieren verstoppen of rollen, dat later vooral met de Paasviering verbonden werd. Ook daarin leeft nog steeds de oude symboliek van nieuw leven en het ontwaken van de lente
De magie van maart ligt in het ontwaken. Niet alles staat al in bloei, maar overal begint iets te bewegen. Zoals een knop die zich voorzichtig opent in het eerste lentezonlicht, nog klein en kwetsbaar, maar vol belofte van wat komen gaat.
12 t/m 15 februari kunnen wij geen pakketjes versturen!!!!
Wanneer de winter nog voelbaar is in de koude grond en de nachten lang blijven, beweegt er toch al iets onder de aarde.
Het is de tijd van Imbolc, het oude keerpunt begin februari, wanneer het eerste licht zich weer laat gelden. In deze periode wordt van oudsher Brigid aangeroepen: hoedster van het vuur, van het huis en van de stille belofte van nieuw leven.
Brigid waakt over de haard, over ambacht en inspiratie, over genezing en groei. Zij is geen godin van grootse omwentelingen, maar van het zachte begin. Het ene kaarsvlammetje dat genoeg is om te weten dat de winter zijn greep verliest. Bij Imbolc wordt het huis traditioneel gezuiverd, het vuur opnieuw ontstoken en wordt ruimte gemaakt, niet voor wat al zichtbaar is, maar voor wat nog moet komen.
Februari in de volkstraditie
In de volkstraditie is februari een tussenmaand. De echte winter is nog niet voorbij, maar zijn macht neemt af. In veel streken werd deze tijd verbonden met:
het controleren van voorraden
het verzorgen van vee en huis
het repareren van gereedschap
het schoonmaken van woning en erf
Februari was geen maand van zaaien, maar van voorbereiden. Men keek naar tekenen: het weer, het gedrag van dieren, het smelten of juist terugkeren van vorst. Alles werd gelezen als voortekenen voor het komende seizoen. Het was ook een maand waarin men zich meer binnenshuis terugtrok, dicht bij het vuur, met verhalen, handwerk en stilte.
Februari in magie en bezield werk
Magisch gezien staat februari voor zuivering, toewijding en het wekken van innerlijk vuur. Het is een maand waarin je niet afdwingt, maar afstemt. Niet trekken, maar uitnodigen.
Werk dat bij februari past:
herstel van lichaam en geest na de winter
reinigen van huis, werkplek of altaar
werken met kaarsen en klein vuur
intenties formuleren zonder ze al uit te voeren
aandacht voor ambacht, handwerk en creatie
De magie van februari is bescheiden maar diep. Wat nu wordt aangeraakt, groeit later verder. Zoals de bol in de koude grond al weet dat hij zal bloeien, ook al is daar nu nog niets van te zien.
Januari is tot nu toe dit jaar echt een wintermaand geweest. De afgelopen weken bracht Vrouw Holle met de kou ons sneeuw, rijp en heldere ochtenden. Het landschap werd stiller, zachter bijna, alsof alles even werd toegedekt. Zo’n winter die je vanzelf uitnodigt om langzamer te gaan.
Dit is de tijd waarin we minder naar buiten treden en meer naar binnen luisteren. De natuur laat zien hoe rust eruit kan zien: wachten, liefdevol bewaren.
Juist nu kan het waardevol zijn om even stil te staan bij wat er in jezelf leeft. Veel mensen merken dat de elementen in deze weken sterker voelbaar zijn: de kou van de lucht, de zwaarte van de aarde, het stille water van gevoelens, het kleine, beschermde vuur van intentie.
Het kan soms helpen om daar woorden aan te geven. Niet groots of diepgravend, maar eenvoudig. Wat doet deze winter met je? Wat brengt rust, en wat schuurt nog? Een paar zinnen in een dagboek zijn vaak al genoeg.
Rond deze tijd valt ook de nieuwe maan: een donker en stil moment, om te voelen wat er nog mag rijpen. Wat hoeft nu nog niet zichtbaar te zijn?
Op 20 januari, de avond van Sint Agnes, werd in oude volksgebruiken extra aandacht gegeven aan dromen en innerlijk weten. In stilte bakte men een eenvoudig brood of cake (een “dumb cake” in de Engelse volkstraditie) zwijgend bereid en je at die vlak voor het slapen gaan. Om ruimte te maken voor wat zich in dromen of beelden wilde tonen.
Misschien is dat ook nu een mooi moment: even niets invullen, niets verwachten. Alleen aandacht, stilte, en de bereidheid om te luisteren. Januari is geen maand van actie, maar van afstemmen. Van luisteren. Van het vertrouwen dat onder de sneeuw al beweging zit.
En terwijl we deze laatste winterweken doorleven, kijken we zachtjes vooruit, rustig en bewust.
December brengt de donkerste dagen — en daarmee ook een tijd van bezinning, overgangen en magie. Voor veel moderne heksen, kerkgangers en natuurliefhebbers is deze periode de ideale poort naar het oude en het nieuwe: een tijd om stil te staan, los te laten én intentie te zetten.
De periode rond Yule, winterzonnewende en daarna, wordt vaak ervaren als een overgang: de dagen krimpen, de nachten zijn lang, en de wereld nodigt ons uit om naar binnen te keren — om te verbinden met de natuur, het voorouderlijke, en ons innerlijk
Wat zijn de Rooknachten?
De Rooknachten — ook wel bekend als de 12 Heilige Nachten — vormen een periode van mysterie, reiniging en transformatie.
Volgens sommige tradities begint de cyclus rond de winterzonnewende (rond 20–22 december), bij anderen op Kerstavond, en loopt ze door tot Driekoningen (6 januari).
De Rooknachten zijn bij uitstek geschikt voor rituelen van zuivering — zowel van lichaam en geest, als van je huis en haard. Vaak gebruikt men rook van kruiden (zoals salie of bijvoet) om energetisch te zuiveren voor een schoon begin van het nieuwe jaar.
Verder is het een tijd van dromen, reflectie en intentie: elke nacht correspondeert met een maand van het komende jaar — wat je ervaart of droomt, kan symbolisch staan voor wat die maand je brengt.
Voor ons heksen is dit een perfecte periode om samen te komen, rituelen te doen, intenties te zetten, los te laten wat niet meer dient — en het nieuwe jaar in te luiden met helderheid en kracht. Meer uitleg en rituelen: De Rooknachten
De Yulekat: waakzame jager in de winternacht
In de folklore van het noorden — met name uit IJsland — duikt een duister figuur op: de Yulekat (IJslands: Jólakötturinn). Een kolossale kat, met glimmende ogen en scherpe klauwen, die tijdens de kerstnacht huizen aandoet — en degenen zonder nieuwe kleren zal verslinden. Zie: De Yule – Kat, Grýla en haar Yule-lads
Voor hedendaagse heksen is de Yulekat vaak symbool geworden voor transformatie, “nieuw vel aantrekken” en wedergeboorte — passend bij Yule’s thema van licht én verandering.
De Yulegeit: vruchtbaarheid, offer en traditie
Ook de Yulegeit — of “Yule Goat” — speelt een rol in de Yuletijd en decembertradities. In Scandinavië was de geit een oud ritueel symbool, soms verbonden met de oogst en met godheden zoals Thor, die volgens mondeling overgeleverde mythes met geiten door de hemel reed.
In latere tradities nam de Yulegeit soms de vorm aan van feestelijke versieringen — denk aan strogeiten onder de kerstboom, of poppen en ornamenten die herinneren aan die oeroude band met natuur, vruchtbaarheid en wedergeboorte.
Voor een heksen-gemeenschap zoals wij kan de Yulegeit een prachtig symbool zijn om de cyclus van leven, dood en wedergeboorte te vieren — de geit als hoeder van de natuurlijke cycles, het oude loslatend en het nieuwe verwelkomend.
En zo zijn er nog meer verhalen, sagen en symbolen voor deze
Einde van het jaar 2025
Lieve Heksen en aanverwanten,
Laat deze december jullie leiden naar stilte, reflectie, reiniging en vernieuwing. Gebruik de Rooknachten om oude patronen los te laten. Herschrijf je intenties, droom over de toekomst, en omarm de symbolen van Yule — de winter, de duisternis én het terugkerende licht.
Of je nu alleen werkt, of samen met een coven: moge de magie sterk zijn, de verbinding diep, en de wedergeboorte voelbaar.
Bright Yule, gezegende Rooknachten & een mooi en gezegend 2026
November is als een stille ademhaling tussen seizoenen. De oogst is binnen, de dagen worden korter, en de aarde keert naar binnen om te rusten. Na Samhain, het feest van loslaten en gedenken, breekt een tijd van bezinning aan. De nevel hangt over de velden, het hout kraakt in de haard, en in de lucht voel je dat iets ouds langzaam plaatsmaakt voor iets nieuws.
Het is de maand van vertraging — de adem tussen donker en licht. In de volksmond werd november gezien als een tijd van stilte en verwachting, een voorbereiding op het lichtfeest van Yule dat nog in de verte gloort. De mensen leefden van voorraad, maakten winterkost, lapten kleren en vertelden elkaar oude verhalen bij kaarslicht.
Sint-Maarten
Tussen Samhain en de komst van Sint-Nicolaas brandt nog een ander licht: Sint-Maarten. Op 11 november trekken kinderen met lampionnen door de dorpen, zingend in de vroege schemering. Het is het feest van het delen — van het laatste licht van de oogst, van brood en overvloed, van warmte in een koude tijd.
Volgens de legende deelde Maarten, een Romeins soldaat, zijn mantel met een bedelaar in de sneeuw. Die daad van eenvoud en goedheid werd eeuwenlang herdacht met liedjes en lichtjes, als herinnering dat zelfs een klein gebaar het donker kan verlichten.
Nog altijd kunnen we dat gebaar voelen in de novemberlucht — in een glimlach, een gedeelde maaltijd, een vriendelijk woord. Het zijn de kleine vlammetjes die ons dragen tot aan Yule.
🎁 Sint-Nicolaas – de goed heiligman
Een van de oude verhalen van deze periode is dat van Sint-Nicolaas, de heilige van kinderen, zeelieden en armen. Nicolaas van Myra leefde in de vierde eeuw in wat nu Turkije is. Volgens de overlevering stond hij bekend om zijn vrijgevigheid en stille goedheid. ’s Nachts zou hij munten door het raam hebben gegooid bij gezinnen die in armoede leefden — een daad van barmhartigheid die later uitgroeide tot de gewoonte van het schenken van geschenken.
In oude sagen en legenden werd Sint-Nicolaas niet alleen als heilige gezien, maar ook als beschermer van reizigers en dieren, en als figuur die de grens tussen leven en dood bewaakt. In sommige delen van Europa trok hij niet met een vrolijke knecht, maar vergezeld van een donkere schaduwgestalte — een herinnering aan de wintergeesten die vóór de kerstening werden gevreesd en geëerd.
Zo draagt november nog altijd die dubbele toon: tussen donker en licht, tussen stilte en verwachting. De aarde slaapt, maar in die stilte groeit iets nieuws — de eerste vonk van Yule, diep verscholen onder de as.
✨ Laat november je uitnodigen tot zachtheid en verstilling, tot luisteren naar wat je hart fluistert. De dagen zijn kort, maar het licht in ons brandt des te helderder wanneer we het delen. Moge november je rust brengen, en een zacht begin van de winterse magie die nadert🌙
LEZING:De hoed, de ketel en de bezem – oorsprong en betekenis van drie heksensymbolen 14 november, Gasselte zie pagina spirituele avonden
Wanneer we het beeld van de heks voor ons zien, denken we direct aan drie vaste attributen: de hoed, de ketel en de bezem. Ze lijken vanzelfsprekend, maar elk van deze voorwerpen heeft een lange geschiedenis die veel ouder en praktischer is dan het latere sprookjesbeeld doet vermoeden.
De hoed bijvoorbeeld, stamt niet uit magie of bijgeloof, maar uit het dagelijks leven. In de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd droegen vrouwen — zeker zij die kruiden verzamelden of handel dreven — vaak brede hoeden als bescherming tegen zon of regen. Sommige historici wijzen erop dat de hoge, puntige vorm verwant is aan de hoofddeksels van vrouwelijke brouwers en handelaren, groepen die later geregeld als ‘heks’ werden bestempeld toen hun zelfstandigheid verdacht werd, maar klopt dit verhaal wel.
De ketel was een onmisbaar gebruiksvoorwerp in elk huishouden. Ze stond symbool voor zorg en voeding, maar ook voor het praktische werk van geneeskrachtige bereidingen: het koken van kruiden, zalf en zeep. In volksgeneeskunde en oude huisrecepten was de ketel letterlijk de plek waar kennis, ervaring en natuur samenkwamen.
De bezem tenslotte had in oude tradities vooral een reinigende functie. Men veegde er letterlijk en symbolisch het oude weg — uit huis, uit stal, of bij de drempel en voor rituelen en jaarwisselingen. Het beeld van de vliegende heks ontstond pas veel later, toen heksenprocessen en volksverhalen elkaar begonnen te beïnvloeden. In werkelijkheid was de bezem een symbool van huiselijkheid, vruchtbaarheid en bescherming.
In deze lezing gaan we terug naar de oorsprong van deze drie voorwerpen — om te laten zien hoe gewone gebruiksvoorwerpen uit het dagelijks leven langzaam veranderden in de krachtige symbolen van de heks die we vandaag nog steeds kennen.
✨ Laten we samen terugkijken naar waar het werkelijk begon en hoe ze nu gebruikt worden.
De dagen worden korter, de nachten langer. De geur van natte aarde, houtvuur en afgevallen bladeren vult de lucht. Dit is de tijd van Samhain (uitgesproken als sow-en), het Keltische nieuwjaarsfeest dat wordt gevierd van 31 oktober tot 1 november. Het markeert het einde van de oogsttijd en het begin van het donkere halfjaar — een periode van rust, introspectie en spirituele diepgang.
Het jaarfeest Samhain.
Samhain is één van de acht jaarfeesten in het Keltische wiel van het jaar. Oorspronkelijk vierden de Keltische volkeren dit moment als de overgang tussen zomer en winter — het einde van het oude jaar en het begin van het nieuwe.
In deze nacht is de sluier tussen de werelden het dunst: de grens tussen de levenden en de zielen van hen die ons zijn voorgegaan. Daarom is Samhain een tijd om onze voorouders te eren, geliefden te herinneren en dankbaar terug te kijken op wat geweest is.
Tradities en symbolen
Vuur: Vroeger werden grote vuren ontstoken om het oude te verbranden en het nieuwe te verwelkomen. Een kleine kaars buiten of in het raam herinnert hieraan.
Pompoen of raap: Holle groenten met een lichtje erin dienden om geesten te begeleiden of af te weren.
Eten en offergaven: Een bord met eten of een beker drank werd ’s avonds buiten gezet voor de voorouders of het natuurvolk.
De voorouderstafel: Een plek in huis met foto’s, voorwerpen of namen van dierbaren die niet meer bij ons zijn.
Rituelen voor thuis
1. Een moment van dankbaarheid Schrijf op wat je dit jaar hebt geoogst — letterlijk en figuurlijk. Wat heb je geleerd? Wat laat je achter? Verbrand de briefjes in een vuurvaste schaal als symbool van loslaten.
2. Theeritueel bij kaarslicht Maak een kop kruidenthee (bijvoorbeeld salie, appel en kaneel). Drink in stilte en voel de overgang naar rust. Laat gedachten aan geliefden of gidsen toe.
3. Wandeling tussen werelden Maak een avondwandeling in stilte. Luister naar het fluisteren van de bomen, de vallende bladeren, de stilte van de aarde die zich terugtrekt.
🌾 Kleuren en kruiden van Samhain
Kleuren: oranje, zwart, diep paars, goud en bruin.
Helaas blijft de winkel nog een langere periode dicht. Misschien hebben jullie al gehoord dat wij een Heksenmarkt organiseren volgend jaar in juli. Hagezussa – Magische Markt van het Noorden!
Dit kost heel veel tijd, zeker naast de nieuwe cursussen die ik aan het schrijven en maken ben. Ook nieuwe workshops, de spirituele avonden en de Tarotcursussen gaan gewoon door. Kijk eens rond op de website om hier meer over te lezen. Tevens zijn wij bezig invulling te vinden voor de nieuwe spirituele avonden volgend jaar.
En tegen het eind van de maand staan wij ook nog eens op HEXLOO, hier in het dorp een leuke herfstmarkt met een hekserig tintje. En natuurlijk MAGISCH SAMHAIN in Vesting Bourtange, alwaar wij weer in de Rosmolen mogen staan met twee kundige Tarotkaartlegsters, dus kom gezellig langs bij ons.
Beste mensen ik wens jullie een prachtige maand en een mooi Samhain en hopelijk zie ik jullie op deze mooie evenementen, cursussen, workshops enz.
✨ Zegen de donkere nachten, want in het duister schuilt het zaad van het licht. ✨
De Magie van September – Balans, Oogst & Nieuw Begin
De maand september is aangebroken: een periode van overgang, waarin de zon nog zacht nazindert, maar de avonden koeler worden. Het is de tijd waarin de zomer haar laatste gloed verspreidt en de herfst langzaam haar intrede doet. Spiritueel gezien is september een maand van oogsten, dankbaarheid en voorbereiding op de donkere helft van het jaar.
Het Jaarfeest: Mabon – Herfstequinox
Rond 21 september vieren we de Herfstequinox, ook bekend als Mabon of Alban Elfed. Op deze dag zijn dag en nacht opnieuw even lang. Maar anders dan bij de lente-equinox neemt nu de zon in kracht af. Het licht trekt zich langzaam terug en de schaduwen worden langer.
Dit is een moment van balans – tussen licht en donker, actie en rust – maar ook een tijd om dankbaar te zijn voor wat we hebben geoogst, zowel letterlijk als figuurlijk. We laten los wat ons niet langer dient en maken ons innerlijk klaar voor de winter. Velen eren dit moment met rituelen, offers van fruit, graan en wijn, of door het huis te reinigen en te beschermen.
Activiteiten deze maand:
✨ Nieuwe cursus – Tarot voor beginners Deze maand start de nieuwe cursus Tarot voor beginners. De aanmeldingen stromen al binnen, dus wil je meedoen, wacht dan niet te lang – vol is vol!
🌙 Workshop LunaRosa Maankrans Een prachtige maankrans van echte stenen kralen, speciaal gemaakt om je te ondersteunen bij rituelen, jaarfeesten en persoonlijke maanmagie. Een bijzonder instrument voor iedere heks die haar werk wil verdiepen.
🔮 Spirituele avonden – Seizoenstart In september openen we het nieuwe seizoen van de spirituele avonden. We beginnen met een boeiend en inspirerend onderwerp: Bioresonantie. Verwacht een avond vol nieuwe inzichten, verdieping en mooie ontmoetingen.
Tips om Mabon thuis te vieren:
Maak een dankbaarheidsaltaar met kaarsen in herfstkleuren, appels, druiven, kastanjes en herfstbladeren.
Bak brood of appelgebak en deel het met vrienden, familie of buren als symbool van overvloed.
Schrijf op wat je wilt loslaten en verbrand het briefje (veilig) om symbolisch ruimte te maken voor het nieuwe.
Ga de natuur in en verzamel herfstschatten, terwijl je bewust stilstaat bij de balans in je eigen leven.
Versier je huis met warme kleuren, bloemen en geuren die de overgang naar de herfst ondersteunen, zoals kaneel, kruidnagel en salie. Kijk hier: Mabon
SEPTEMBER staat in het teken van balans, bezinning en het voorbereiden op een nieuwe cyclus. Het is een maand van overgang: van de warme, uitbundige energie van de zomer naar de introspectieve stilte van de herfst. Spiritueel gezien nodigt september uit tot reflectie, het oogsten van wijsheid en het vinden van evenwicht. Het is een periode waarin de energie van de natuur afneemt en je wordt aangemoedigd om naar binnen te keren.
Belangrijke aspecten van de magische betekenissen van september:
Herfst-equinox (Mabon) – Rond 21 september vindt de herfst-equinox plaats. Dag en nacht zijn in evenwicht, en dit moment wordt in veel spirituele tradities gezien als een feest van dankbaarheid, oogst en harmonie. Het is een tijd om balans te vinden tussen geven en ontvangen, licht en donker, actie en rust.
Tweede oogst – Waar augustus vaak de graanoogst markeert, wordt september gezien als de tweede oogst: fruit, groenten en noten. Symbolisch staat dit voor de overvloed van het leven en het waarderen van wat je hebt opgebouwd.
Volle maan in september (Oogstmaan / Maismaan) – Deze volle maan brengt energie van afronding en voltooiing. Ze nodigt uit om dankbaar te zijn voor je innerlijke oogst, en om los te laten wat niet mee hoeft naar de donkere helft van het jaar.
Loslaten en innerlijke rust – September moedigt aan om patronen en gewoonten die niet meer passen los te laten. Het is een maand die helpt om te vertragen, naar binnen te keren en ruimte te maken voor nieuwe inzichten.
Symboliek – De geboortebloemen van september zijn de aster en de morning glory (hemelwinde). Ze symboliseren liefde, wijsheid, nieuwe mogelijkheden en spirituele verbinding.
Numerologie – De maand september draagt de trilling van het getal 9, dat staat voor voltooiing, afronding en universele wijsheid. Het is het getal van mededogen, spirituele groei en loslaten van het oude om plaats te maken voor het nieuwe.
September is een maand van balans, dankbaarheid en innerlijke oogst. Het is een tijd om evenwicht te vinden, zowel in jezelf als in je omgeving, en om met wijsheid en dankbaarheid de overgang naar de herfst te verwelkomen.
“Moge deze september je vullen met dankbaarheid voor wat is geweest en hoop voor wat nog mag komen. Laten we samen de balans vinden, het licht eren en het donker verwelkomen.”
Onze winkel
TheeRoos en LunaRosa De één bij dag, de ander bij nacht, De gouden zon, de zilveren maan, In stille trouw houden zij de wacht, Wanneer zij aan de hemel staan.
Heksen van Exloo
“De Heksen van Exloo – een vleugje magie aan de rand van ons dorp.”
